Δεν είναι δα και κανένα μεγάλο μυστικό ότι όλοι, ή σχεδόν όλοι τέλος πάντων, (πωωωω ρε παιδί μου, στις λεπτομέρειες κολλάς κι εσύ τώρα) λατρεύουν την πίτσα. Να την φτιάχνουν, να την κοιτάνε, να την μυρίζουν και κυρίως να την τρώνε. Ζεστή, κρύα, ξαναζεσταμένη, μπαγιάτικη ή φρέσκια, δεν έχει σημασία. Πίτσα να ‘ναι και ότι να ‘ναι. Έλα μου όμως που όλοι επίσης πιστεύουν ότι η πίτσα είναι ιταλική εφεύρεση, ενώ αυτό δεν παίζει τελικά.

Πηγή: buffalonews.com

You see, πολλοί σύγχρονοι αρχαιολόγοι και ιστορικοί προτείνουν ότι η πίτσα υπάρχει εδώ και περίπου 3,000 χρόνια, ενώ οι ρίζες της δεν εντοπίζονται στην Ιταλία για πρώτη φορά, όπως πολλοί πιστεύουν εσφαλμένα. Αν κοιτάξουμε πίσω στο μακρινό παρελθόν, θα βρούμε αρκετά είδη τροφίμων που μοιάζουν με την πίτσα που γνωρίζουμε και σαβουριάζουμε με την πρώτη ευκαιρία εν έτη 2019, μιας και κάθε κουλτούρα έχει τις δικές της παραδοσιακές συνταγές ψωμιού και πίτας.

Διάφοροι αρχαίοι πολιτισμοί της Μεσογείου, φιλοξένησαν μια μεγάλη ποικιλία αρτοποιημάτων που μπορούν να θεωρηθούν ως οι «πρόγονοι» της σύγχρονης πίτσας. Πιο συγκεκριμένα, οι Αρχαίοι Έλληνες ανέπτυξαν μια μοναδική παράδοση στην προετοιμασία ενός είδους πίτας, που έχει χαρακτηριστεί από μεγάλο μέρος ιστορικών ως η πρώτη πίτσα ever. Φήμες λένε ότι ακόμα και η Ζήνα έτρωγε πίτσες σε καθημερινή βάση. Ιδού η απόδειξη…

Και που λέτε, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ονόμαζαν αυτήν την μεγάλη στρογγυλή πίτα, πλακούντα. No shit!!! Ο πλακούντας ήταν στην ουσία μια ζύμη φτιαγμένη από αλεύρι κριθαριού, νερό και κρασί. Μετά το ψήσιμο της πίτας – που το όνομα της παραπέμπει σε γυναικολόγο και εγκυμοσύνες – σε ξύλινο φούρνο, οι Μποτρίνιδες της εποχής την καρύκευαν με ελαιόλαδο, πρόσθεταν κατσικίσιο τυρί (φετούλα βρε) και την έκοβαν σε κομμάτια όπως ακριβώς κάνουμε nowadays με την πίτσα.

Κατά την διάρκεια των χρόνων, η συγκεκριμένη πίτα κυκλοφόρησε σε διάφορες παραλλαγές, όπως πλακούντας με λαχανικά, κρεμμύδια, σκόρδο, ρεβίθια, ακόμα και με μέλι για τους λάτρεις των επιδόρπιων. Όπως καταλαβαίνετε, ο πλακούντας έγινε το αγαπημένο junk food των αρχαίων Ελλήνων, άπ’ οπού το ανακάλυψαν και οι Ρωμαίοι, οι οποίοι εδώ που τα λεμέ αντεγραψαν μέχρι και τα πλακάκια των μπάνιων τους από τον Ελληνικό πολιτισμό.

M’ αυτά και μ’ αυτά, φθάνουμε στα όχι και τόσο μακρινά 1800s, σχεδόν δυόμιση χιλιάδες χρόνια από τότε που οι αρχαίοι Έλληνες πρώτο-έφτιαξαν τον πλακούντα (όνομα που βρήκατε και εσείς ρε παιδιά τώρα), όταν και η σύγχρονη πίτσα πήρε την τελική της μορφή. Σύμφωνα με έναν αρκετά δημοφιλή, αλλά και αμφισβητούμενο κατά καιρούς αστικό μύθο, η πίτσα Margherita πήρε το όνομά της από τη βασίλισσα Margherita το 1889.

Πηγή: Pinterest

Σύμφωνα με ιταλικούς urban legends, το Βασιλικό Παλάτι του Capodimonte ανέθεσε σε κάποιον Ναπολιτάνο παρασκευαστή αρτοποιημάτων να δημιουργήσει μια πίτα προς τιμήν της βασίλισσας, που επρόκειτο να επισκεφθεί τη Νάπολη. Από τις τρεις διαφορετικές πίτσες που δημιούργησε – εμπνευσμένες από ένα βιβλίο μαγειρικής Βυζαντινής προελεύσεως – η βασίλισσα προτίμησε την πίτσα που φέρει τα χρώματα της ιταλικής σημαίας: κόκκινη (σάλτσα ντομάτας), πράσινη (βασιλικό) και λευκή (μοτσαρέλα).

The rest is history…

1 σχόλιο »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s