Όταν ακούω Ιρλανδία, συνήθως σκέφτομαι πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Για παράδειγμα, οι Ιρλανδοί είναι συμπάσχοντες με εμάς σε οικονομικό επίπεδο, μιας και ήταν η πρώτη χώρα που υπέφερε από τους εκβιασμούς των νταβάδων της Ευρωζώνης.

Επίσης, το μυαλό μου αυτομάτως πάει στην περίφημη Guinness μπύρα, που κρύβει μέσα της την Ιρλανδική ψυχή και μετρά περισσότερα από 250 χρόνια ζωής.

Δεν θα μπορούσα βέβαια να μην σιγοτραγουδήσω και ένα από τα πολλά άσματα των U2 όταν ακούω για Ιρλανδία.

Ή να μην γελάσω με τον πιο διάσημο και τρελό μαχητή του UFC στον κόσμο εδώ και 4-5 χρόνια. Ναι, αυτόν εδώ εννοώ…

Περιστασιακά, παίζει να σκεφτώ και τον Van Morrison, αλλά μόνο εξαιτίας ενός τραγουδιού του που αγαπώ με τίτλο «Brown Eyed Girl».

Θα μπορούσα να πω και άλλα πολλά για την Ιρλανδία, αλλά τίποτα δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτό που ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα για την Μεσαιωνική Ιρλανδία.

Για Κοίτα με στις Ρώγες Λοιπόν και Εξηγήσου

Όλως περιέργως, το πιπίλισμα των θηλών του βασιλιά στην Ιρλανδία κατά τον Μεσαίωνα, εθεωρείτο ως μια χειρονομία ευγένειας και ευπρέπειας. Κάπου εδώ βέβαια αναρωτιέσαι πως προέκυψαν τα “έχει φιλήσει κατουρημένες ποδιές”, ή το περιβόητο “ass kissing”, αλλά μάλλον θα πρέπει να εξερευνήσουμε σε βάθος τα ήθη και τα έθιμα και άλλων βασιλείων ανά τους αιώνες, πριν προβούμε σε οποιοδήποτε συμπέρασμα.

Πίσω στην χώρα του Κόνορα του McGregor όμως, όσο αστείο και αν ακούγεται, η γλώσσα δούλευε σαν πινέλο πολλών περιστροφών οπότε αντίκρυζε βασιλική ρώγα, και το περίεργο είναι ότι δεν σας κάνω καθόλου μα καθόλου πλάκα παιδάκια μου.

Το να πιπιλίζεις τις θηλές ενός Ιρλανδού βασιλιά, ήταν ο απόλυτος τρόπος να δείξεις την ευγνωμοσύνη σου, τον σεβασμό, την εκτίμηση και την υποταγή σου σε αυτόν και στο βασιλικό στέμμα.

Οι Ιρλανδοί έπαιρναν τόσο σοβαρά το συγκεκριμένο θέμα, που είχαν ορίσει και συγκεκριμένες ημερομηνίες μέσα σε έναν μήνα, που ο Βασιλιάς υποδεχόταν τους επισκέπτες που επιθυμούσαν διακαώς να του γλείψουν τις ρώγες και να του φιλήσουν τον κώλο, εφόσον βέβαια τους το ζητούσε πρώτα.

No Nipples No Throne

Όπως μάλλον έχετε ήδη καταλάβει, να μην είχε κάποιος διάδοχος του βασιλικού θρόνου ρώγες ήταν ολίγον τι πρόβλημα.  Ή για να είμαι πιο δίκαιος και ιστορικά ακριβής, ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα μπορούσε να είχε το οποιοδήποτε αρσενικό που λιγουρευόταν το ιρλανδικό στέμμα.

Σύμφωνα με πολλές ιστορικές πηγές, αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που ο βίαιος ακρωτηριασμός των θηλών ενός βασιλικού απογόνου, έδινε και έπαιρνε στην Μεσαιωνική Ιρλανδία. Βλέπετε, βασιλιάς χωρίς ρώγες ήταν κάτι σαν δημητριακά χωρίς γάλα.

Το καλό νέο για τους υποψήφιους βασιλιάδες στην Ιρλανδία, ήταν ότι με αυτό τον τρόπο τουλάχιστον δεν έχαναν την ζωή τους, πάρα μόνο τις ρώγες τους.

Τι να πουν και τα παλικαράκια στο Βυζάντιο, ή την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που τα σκότωναν μέσω βάναυσης σφαγής, ή δηλητιαριασμού ώστε να τα αποτρέψουν από τον θρόνο του αυτοκράτορα.

Εν κατακλείδι λοιπόν, τώρα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε αν έχετε φίλους από την Ιρλανδία, ώστε να νιώσουν την αγάπη και φιλοξενία σας. Δεν θα είναι δα και τόσο μεγάλο πρόβλημα για εσας αν οι Ιρλανδοί σας φίλοι μοιάζουν κάπως έτσι, ε;

Πηγή: Flawless And Beautiful

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s