Ένα ζεστό αυγουστιάτικο βραδάκι (χωρίς πανσέληνο) του 1911, η Μονά Λίζα εκλάπη από το μουσείο του Λούβρου. Ήταν μια συνηθισμένη, βαρετή Δευτέρα, με τα άτομα ασφαλείας του μουσείου να αναπολούν μισοκοιμισμένοι τις βουτιές που έριξαν κατά την διάρκεια του σαββατοκύριακου. Ο επίδοξος κλέφτης, σε αντίθεση με το προσωπικό ασφαλείας του μουσείου, δεν είχε παρτάρει καθόλου το διήμερο μιας και την είχε βγάλει κρυμμένος σε μια από τις ντουλάπες του μουσείου. Στόχος του η απόλυτη μούσα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Η ασφάλεια στο μουσείο ήταν της πλάκας. Με λιγότερα από 150 άτομα προσωπικό να είναι υπεύθυνα για τη φύλαξη 250.000 αντικειμένων και κανένα από τα εκθέματα να μην είναι βιδωμένο στους τοίχους, ή τις βάσεις του, η διεύθυνση του Λούβρου πήγαινε γυρεύοντας για μπελάδες.

Μάλιστα, λίγους μήνες πριν την ληστεία, ένας Γάλλος δημοσιογράφος είχε περάσει τη νύχτα τρώγοντας τυρί και πίνοντας κόκκινο κρασί ανενόχλητος σε μια σαρκοφάγο του μουσείου, έτσι για να σπάσει πλάκα και να εκθέσει την ελάχιστη επιτήρηση που υπήρχε εκεί.

Η Εξαφάνιση Της Μόνα Λίζα Σπείρει Τον Πανικό

Παρά την τραγική και σχεδόν αδιάφορη επιτήρηση των εκθεμάτων στο μουσείο των Παρισίων, ο πανικός που επικράτησε σε όλη την Γαλλία μετά την εξαφάνιση του πιο διάσημου πίνακα ζωγραφικής στην ιστορία, ήταν πρωτοφανής. Τα σύνορα της χώρας ουσιαστικά έκλεισαν, με την γαλλική αστυνομία να εξετάζει ενδελεχώς κάθε όχημα που κυκλοφορούσε στους δρόμους της Γαλλίας.

Η υπερβολική προβολή της κλοπής από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της εποχής, ταξιδεψε το γεγονος μέσα σε λίγες μόνο ώρες σε όλο τον πλανήτη, σε μια εποχή που η τηλεόραση και το ίντερνετ ήταν άγνωστες έννοιες. Η εφημερίδα Paris Journal προσέφερε την μυθική για την εποχή αμοιβή των 50.000 γαλλικών φράγκων, σε όποιον έβρισκε και επέστρεφε τη Μόνα Λίζα στο μουσείο του Λούβρου.

Εξαιτίας της όλης φρενίτιδας που είχε προκληθεί, τα υποθετικά σενάρια έδιναν και έπαιρναν, ενώ υποψίες εγείρονταν κατά πάντων, ακόμα και δημοσίων προσώπων με λευκό ποινικό μητρώο και κύρος. Ένας από αυτούς ήταν και ο πιο ταλαντούχος ζωγράφος σε όλη την Ευρώπη εκείνη την εποχή, ο ένας και μοναδικός Πάμπλο Πικάσο.

Πηγή: Broadway Cinema

Η Ανάμειξη Του Πικάσο

Μετά από ένα tip που έδωσε στην αστυνομία κάποιος πρώην κλέφτης τέχνης (και τσιράκι των μπάτσων μετέπειτα), ο Πικάσο στοχοποιήθηκε, χωρίς βεβαίως να έχει την παραμικρή ανάμειξη με την κλοπή. Ο νεαρός ζωγράφος είχε μετακομίσει στο Παρίσι μια δεκαετία νωρίτερα, και ζούσε μια ζωή ανέμελη και αντισυμβατική παρέα με διάφορους άλλους μποέμ καλλιτέχνες. Αυτό το γκρουπ καλλιτεχνών ήταν επίσης γνωστό και ως “La bande de Picasso.”

Μεταξύ αυτών ξεχώριζε ο ποιητής και συγγραφέας Γκιγιώμ Απολλιναίρ, του οποίου ο πρώην γραμματέας ήταν ο Τζόζεφ Πιέρτ, ένας Βέλγος απατεωνάκος με αρκετά αμφισβητούμενες κοινωνικοπολιτικές αντιλήψεις και αρχές. Λίγο μετά την κλοπή του πίνακα της Μονά Λίζα, ο Πιέρτ που είχε γλυκαθεί με την τεράστια αμοιβή που προσέφερε η Paris Journal, μπούκαρε στα γραφεία της εφημερίδας στο Παρίσι και ισχυρίστηκε ότι είχε κάνει “ανάληψη” έργων τέχνης από το μουσείο του Λούβρου παλιότερα, για να τα δωρίσει σε φίλους και γνωστούς.

Πηγή: Artes & Contextos

Και όντως, ο Πιέρτ έλεγε την αλήθεια. Το 1907, είχε κλέψει τουλάχιστον δύο Ιβηρικά γλυπτά του 4ου αιώνα π.Χ. που μετέπειτα πούλησε στον Πικάσο για 50 φράγκα ανά τεμάχιο. Ο Πικάσο τα χρησιμοποίησε ως πηγή έμπνευσης για το έργο του Les Demoiselles d’Avignon.

Πηγή: Time Out Paris

Μπελάδες Και Τρεχάματα

Ο Πιέρτ όμως δεν σταμάτησε εκεί. Λίγους μήνες πριν την κλοπή της Μόνα Λίζα, είχε κλέψει ένα παρόμοιο έργο τέχνης (με τα Ιβηρικά γλυπτά) από το Λούβρο, το οποίο και έκρυψε στο διαμέρισμα του Απολλιναίρ. Η αστυνομία εφόσον άκουσε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τον απατεώνα της κακιάς ώρας, υποπτεύθηκε  ότι οι Πικάσο και Απολλιναίρ που είχαν ήδη παράνομα στην κατοχή τους αυτά τα γλυπτά, θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν κλέψει και τη Μόνα Λίζα.

Συνειδητοποιώντας ότι ο Πιέρτ τους είχε δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα με τις ρουφιανιές του, ο Πικάσο με τον Απολλιναίρ πακετάρισαν τα ιβηρικά γλυπτά σε μια βαλίτσα και άρχισαν να τρέχουν σαν τρελοί μέσα στα μεσάνυχτα προς τον ποταμό Σηκουάνα. Όταν οι δύο καλλιτέχνες έφτασαν και αντίκρυσαν το ποτάμι όμως, η καλλιτεχνική φύση μέσα τους (ευτυχώς), δεν τους άφησε να “πνίξουν”  στα νερά του Σηκουάνα τέτοιας ιστορικής και πολιτιστικής αξίας έργα τέχνης.

Αντί για αυτό, ο Απολλιναίρ επισκέφθηκε τα γραφεία της εφημερίδας το επόμενο πρωί, και παρέδωσε τα γλυπτά ζητώντας από τον αρχισυντάκτη να σεβαστεί την ανωνυμία τους. Η εφημερίδα αρχικά συμφώνησε, αλλά όταν οι αρχές ενεπλάκησαν τα πράγματα αλλάξαν δραματικά. Οι δύο άντρες κατηγορήθηκαν αδίκως για την κλοπή της Μόνα Λίζα και συνελήφθησαν από την αστυνομία.

Ο Πικάσο Ψεύδεται

Ο Πικάσο διατάχθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του δικαστή. Όταν ρωτήθηκε αν γνώριζε τον Απολλιναίρ, ο νεαρός ζωγράφος, είπε ψέματα. «Δεν έχω δει ποτέ αυτόν τον άνθρωπο στην ζωή μου,” απάντησε χεσμένος από τον φόβο του.

Κάποια χρόνια αργότερα, ο Πικάσο θα παραδεχόταν σε μια συνέντευξη, ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ την έκφραση προσώπου του Απολλιναίρ όταν αυτός είπε ψέματα ενώπιον του δικαστηρίου. “Είναι κάτι για το οποίο πάντα θα ντρέπομαι,” πρόσθεσε ο μεγάλος ζωγράφος.

Πηγή: Bonjour Paris

Ο Πικάσο αφέθηκε ελεύθερος την ίδια μέρα, ενώ ο Απολλιναίρ ελευθερώθηκε μετά από πέντε ημέρες. Η σύντομη κράτηση του τον στιγμάτισε τόσο ψυχολογικά, όσο και κοινωνικά. Η φήμη του αμαυρώθηκε εν μια νυκτί, όταν η εφημερίδα Paris Soir έγραφε, “O Απολλιναίρ είναι ο αρχηγός διεθνούς σπείρας που έχει έρθει στη Γαλλία με σκοπό να ξαφρίσει τα μουσεία μας.”

Όπως και να ‘χει, ο δικαστής ορθώς έκρινε ότι οι δυο άντρες δεν είχαν καμία σχέση με την εξαφάνιση της Μόνα Λίζα και απέρριψε την κατηγορία εναντίον τους. Δύο χρόνια αργότερα, οι δύο άνδρες θα απαλλάσσονταν από οποιαδήποτε πιθανή σύνδεση με το έγκλημα, όταν η αστυνομία ανακάλυψε ότι ο πίνακας είχε κλαπεί από τον Βιτσέντζο Περούντζια, έναν Ιταλό καλλιτέχνη που δούλευε στο μουσείο του Λούβρου.

Πηγή: Wikipedia

Κάπως έτσι λοιπόν, ο πιο διάσημος πίνακας ζωγραφικής παραλίγο να στερήσει από τον κόσμο της τέχνης, έναν από τους μεγαλύτερους ζωγράφους που έχουν περάσει ποτέ από τον συγκεκριμένο χώρο. Μόνα Λίζα vs Πικάσο, σημειώσατε Χ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s